Gezellige kennismaking

Stagiaire Yara is vrijwilliger in de zorg. Ze deelt haar ervaringen op deze plek.

Vandaag begon mijn dag 10:30. Er was bij binnenkomst al een hele leuke activiteit bezig in het grand café. Ik liep naar de woonkamer en maakte kennis met de verzorgende. Vandaag was er iemand anders dan vorige week. Dat was even wennen maar ze was meteen hartstikke gezellig.

Niet nodig in de keuken – wel waardevol

Er waren ook twee andere studentes in opleiding. Daardoor was ik niet heel erg nodig. Ik ben gewoon rustig gaan kijken wat er gebeurde. Ik ben uiteindelijk met een bewoner gaan puzzelen en het was heel leuk om te zien dat na elke keer dat ze een stukje goed had, ze helemaal begon te stralen. Ze begreep mij af en toe niet. Ik heb geprobeerd met handen en voeten duidelijk te maken dat ik het erg naar mijn zin had.

Speurtocht en gas geven

Rond half 12 werd het eten vanuit de koeling beneden gehaald. Het bleek dat het hutspot met vlees was, maar het vlees was nergens te bekennen, dus we hebben overal moeten rondvragen voor het vlees. We vonden het uiteindelijk in een andere woonkamer. Het eten moest snel klaargemaakt worden want ze eten vaak rond 12 uur. Ik legde de placemats alvast klaar en het bestek.

Aanpassen, kijken en nog eens aanpassen

Ik kreeg een apart plastic bord voor me, waar ik heet water in moest doen zodat het eten warm bleef. Het vlees moest in mini-stukjes gesneden worden. Normaal moet het in de blender, maar dat zou niet zo lekker zijn met dit eten. Dit eten was voor een mevrouw die rustig achterin de woonkamer zat. Ze had naar mijn idee geen tanden meer, dus vandaar moest het eten heel fijn zijn. Ze had moeite met eten. Ik stelde voor haar te helpen door haar eten te geven. Ze keek me een beetje verbaasd aan, maar uiteindelijk vond ze het wel een prettig idee en het eten heerlijk. Ze genoot volop van haar toetje na afloop daarna wilde ze gelijk door naar haar bed.

Verschillende mensen, dus verschillende wensen

De andere bewoners genoten ook heel erg van de hutspot. De een wilde liever geen vlees en de andere juist extra veel. Een andere bewoner lustte het alleen met veel zout erop. We gaven haar zout om erop te doen maar alsnog zag ze het niet zitten. Ook werden 2 bordjes gebracht naar de kamers van 2 bewoners want die wilde niet in de woonkamer zitten eten.

Kleine dingen en aandacht zijn van waarde

Na zo’n dagje te hebben meegedraaid, vind ik het altijd heel leuk om te horen hoe fijn ze het vonden om mij erbij te hebben als hulp. Ook al kan ik natuurlijk niet veel doen voor hen, maar al kan ik de kleinste dingen makkelijker maken doe ik dat graag.

Het leukste was, dat ik zelf het eten op mocht halen uit de centrale keuken. Hierdoor zag ik veel meer van het gebouw en andere huiskamers en bewoners! Ik hoop dat ze beter gaan bijhouden wat voor eten goed in de smaak valt en welke niet zodat bewoners wel elke dag iets kunnen eten wat zij ook lekker vinden. Ik ben benieuwd wat mij volgende week gaat brengen!

Tip van Keukentijgers

Leg een logboek neer voor de verzorgers om daarin op te kunnen schrijven wat de bewoners van het eten vonden en wat er beter zou kunnen voor de volgende keer. Dit is een goede manier om de kwaliteit van eten voor de bewoners te kunnen verbeteren door het te delen met andere huiskamers, verzorgers, gastvrouwen en diëtisten.