Samen voorbereiden

Voorbereiding is het halve werk

Onze kinderen zijn geen groente-eters. Tja, welke kinderen wel. Ik vind het altijd boeiend om te kijken hoe we dat nog een klein beetje kunnen verbeteren en naast de gehaktbal ook de rest van het bord nog een beetje gegeten wordt. Je hoort natuurlijk wel eens, dat je de doelgroep bij het eten moet betrekken. En al is dit in een heel andere context en heb ik het hier over mijn kinderen van 3 en 5 jaar, het inspireert mij toch om dit bericht te schrijven voor de zorg.

Zelf rooien

Sinds een paar weken hebben we een abonnement bij een stadsboerderij. Elke week mogen we 5 groentes oogsten. Dat vind ik als boerendochter best leuk. Op woensdag, vrijdag en zaterdag zijn we welkom en staan er blauwe vlaggetjes bij de producten die we mogen pakken. Handjes in de klei en graven maar. De rode bieten, aardappelen, groene kool, uien en groenlook nam mijn man met mijn zoon afgelopen week mee naar huis. Groenlook? Ja die ook, ik ga nog aan Keukentijger Yvette vragen wat ik daar mee ga doen.

Samen koken

Thuis aangekomen laat mijn zoon trots zijn oogst zien. Hij vertelt enthousiast hoe bieten groeien. En dat hij er eentje extra mee mocht nemen. ‘s Avonds maak ik een Hollandse pot met aardappelen, groente en een stukje vlees. Hij helpt mij met het wassen van de groente. Hij ziet mij het snijden en koken. Het komt op tafel en ja hoor, ook de bieten worden gegeten. Oké, nog niet zo veel als ik wil, maar er zit zeker vooruitgang in. Het zijn tenslotte zíjn bieten.

Kiezen

De vertaling is gemakkelijk te maken naar de zorg. Tijdens het vooronderzoek van Keukentijgers viel het mij op dat er een zorgorganisatie is die met grote foto’s laat zien aan bewoners wat er gegeten kan worden. Zij helpen met kiezen. Een bewoner zei, dat ze dit elke zaterdagmiddag met z’n allen doen voor de volgende week. De recepten zijn ook nog eens opgesteld met en door de bewoners.

Na het bestellen kun je het snijden van groentes e.d. aan de gezamenlijke tafel doen. Wellicht zijn er nog bewoners die kunnen helpen of het anders willen voelen of ruiken. Deze kleine geluksmomentjes kunnen de dag maken van de bewoners en is voor ons eigenlijk maar een kleine moeite. Eten verbindt en is zo veel meer dan alleen de maaltijd op tafel.